Ontmoet, verbindt en deelt
Samen met ons in beweging
Lekker buiten bij het infocentrum
Onze assistenten in beheer
Doe je mee?
Gezellig samen eten
Dansje wagen
  • U bent hier:
  • Home
  • >
  • Nieuws
  • >
  • “Ik wil zijn baan geen eens!”

“Ik wil zijn baan geen eens!”

paul en stefan

Paul Balstra en Stefan Klieverik, twee bekende namen en gezichten in het Holstohus. Zeker bij winterdag. In de zomermaanden hebben ze een zonnige bruine gloed op hun gezicht van de vele uren die zij langs de zwembadrand spenderen van Stichting Zwembad De Welters in Wijhe.

Paul loopt een rondje langs het zwembadrand, terwijl Stefan druk bezig is om het zomerrooster in elkaar te puzzelen. “Ik houd van de afwisseling,” zegt Paul. “Mij moet je niet in een stoffig hoekje zetten aan een bureau met een laptop. Ik ben een praktisch iemand, een doener.” Dat beaamd Stefan. Sinds 2011 werken beide heren al samen als beheerders bij ut Huus en in de zomermaanden als badmeesters bij het openluchtzwembad in Wijhe. Echter hebben de heren al een langere geschiedenis samen die zo’n 17 jaar teruggaat in de tijd. Ze leerden elkaar kennen op zwembad De Koerbelt in Rijssen. Stefan als bedrijfsleider, Paul als badmeester. Hier in Wijhe is hun rolverhouding sinds een paar jaar niet anders: Stefan is sinds het zwembad in Wijhe een stichting is, bedrijfsleider en Paul is ‘gewoon’ badmeester gebleven.

Of ze moeite hebben met de afwisselingen qua rolverhouding van beheerder/beheerder bij ut Huus en bedrijfsleider/badmeester op het zwembad? “Ik zou zijn baan geen eens willen!” roept Paul gelijk. “Doordeweeks ’s avonds vergaderen of papierwerk doen, dat is niets voor mij. Laat mij maar muntjesduiken in het zwembad met de kinderen.”

Zijn er qua werk ook grote verschillen tussen het beheer bij ut Huus en werken op het zwembad? “Ik zie eigenlijk meer overeenkomsten dan echt verschillen,” zegt Stefan. “Bij beide organisaties hebben we te maken met collega’s, maar ook met vrijwilligers.” En die vrijwilligers spelen een zeer belangrijke rol. “Ik houd er van om alles zoveel mogelijk zelfsturend te laten werken. Ik vind het boeien en binden van vrijwilligers erg belangrijk; vrijwilligers laten uitblinken in waar ze goed in zijn,” legt Stefan uit.

Terwijl Stefan met enthousiasme over zijn werk en de vrijwilligers praat, staat Paul de eerste kleintjes met hun ouders al op te wachten op het zwembad. “Hallo Paul!,” roept een jongetje enthousiast. Ook Stefan kleed zich snel om. Het is tijd voor zwemles.